خطرات بازی با واقعیت مجازی برای کودکان

  • 0
  • ۱۳۹۶/۰۷/۲۶
  • ۳۸۹
  • نویسنده: وب نویسان
انسان در طول دهه‌های گذشته در تصور آینده‌ای بوده است که توانایی خلق دنیایی مجازی در ابعاد سه گانه را داشته باشد. تکنولوژی واقعیت مجازی دری به سوی فرار از روزمرگی و دنیای یکنواخت اطرافمان است؛ یک تجربه هیجان‌انگیز و جدید. این تکنولوژی به ما اجازه می‌دهد تا بودن در موقعیت‌های تکرار نشدنی و سفر مجازی به مکان‌هایی که بودن در آن‌ها برای ما غیر ممکن است را تجربه کنیم. علاوه بر این، قابلیت ارائه‌دهی امکانات آموزشی توسط هدست واقعیت مجازی از پتانسیل بسیار بالایی برخوردار است. در راستای پیشرفت روزافزون تکنولوژی واقعیت مجازی گروهی از افراد بنا بر دلایلی خارج از این حوزه قرار گرفته‌اند. این گروه کودکان می‌باشند که دسترسی آن‌ها به این دنیای جذاب با محدودیت روبه‌رو شده است. در این نوشتار به بررسی صحت این محدودیت می‌پردازیم. اکثریت کمپانی‌هایی که هدست واقعیت مجازی تولید می‌کنند، محدودیت سنی برای استفاده از آن‌ها تعیین می‌کنند. برندهای‌ Oculus Rift و سامسونگ محدودیت سنی 13+ را برای هدست‌های خود تعیین کرده‌اند. برند هدست سونی نیز استفاده از هدست‌های خود را برای کودکان زیر 12 سال محدود کرده‌ است. اگرچه HTC محدودیتی در استفاده از آن‌ها قرار نداده، اما هشداری برای استفاده طولانی مدت کودکان از آن روی بسته‌بندی‌های خود درج کرده است. والدینی که به دنبال تهیه این هدست‌ها هستند، با مواجه شدن با این محدودیت‌های سنی بسیار مردد می‌شوند. اکثریت والدین خواستار دانستن امکان آسیب‌رسی به کودکان در صورت استفاده از واقعیت مجازی هستند. آیا واقعا خطری کودکان را تهدید می‌کند؟ آیا احتیاط‌های موجود فقط بزرگ‌نمایی می‌باشد یا واقعا خطری وجود دارد؟ 
مارتین بنکس، روانشناس و پروفسور بینایی‌سنجی و عصب‌شناسی که در دانشگاه برکلی کالیفورنیا تدریس می‌کند، در مصاحبه‌ای بیان کرده است:” تا به حال هیچگونه مدرک و دلیلی در مورد اینکه استفاده یک کودک از هدست واقعیت مجازی به بینایی او آسیبی رسانده باشد ندیده و نیافته‌ام.” پروفسور بنکس در بیانیه خود افزود:” حدس من این می‌باشد که کمپانی‌ها فرض کرده‌اند که کودکان در دوره رشد افزایشی هستند و سرعت رشد آن‌ها تا دوره بلوغ رو به افزایش خواهد بود. پس تا زمانی که به بلوغ نزدیک نشده‌اند بهتر است شرط احتیاط محدودیتی در نظر گرفته شود. بنابراین کمپانی‌های تولید کننده به والدین توصیه می‌کنند تا محدودیت سنی برای کودکان را رعایت کنند”. 

بدون شک احتیاط کمپانی‌ها بی دلیل نیست! تکنولوژی واقعیت مجازی به تازگی وارد عرصه شده و هنوز آگاهی چندانی درباره اثرات استفاده طولانی مدت از آن وجود ندارد. در این‌باره پروفسور بنکس توضیح می‌دهد:”در اکثر مواقع کودکان به هنگام استفاده از گوشی، تماشا کردن تلویزیون و یا خواندن کتاب چشمان خود را بیشتر از حد استاندارد به صفحات نزدیک می‌کنند. تکرار این کار در طولانی مدت باعث کشیده شدن چشم در کودکان می‌شود که در این صورت عارضه نزدیک‌بینی را ایجاد می‌کند”. در صورت ایجاد شدن این عارضه، تصاویر اشیاء نزدیک واضح و تصاویر اشیاء دور مات دیده می‌شوند. در طول سال‌های اخیر روند رشد این عارضه در افراد افزایش داشته است که اغلب افراد مبتلا مطالعه دائم و یا استفاده مداوم از رایانه داشته‌اند. زمانی که کودک بیش از اندازه چشمان خود را بر روی شئ نزدیکی متمرکز ‌کند، در طولانی مدت به چشم او آسیب خواهد رساند. بنابراین ترس داشتن از بازی با هدست واقعیت مجازی موضوعی قابل فهم است. فاصله مانیتور‌های داخل هدست تا چشم فرد چیزی حدود 5 سانتی متر می‌باشد. ولی در عین حال تکنولوژی به کار برده شده در آن بسیار پیچیده و متفاوت است.

 اکنون به مقایسه تمایز‌ بازی کردن یک کودک با هدست واقعیت مجازی و یک گوشی موبایل می‌پردازیم. زمانی که کودک با گوشی بازی می‌کند، آن را در نزدیکترین فاصله ممکن با چشمان خود نگه می‌دارد. برای همین مجبور می‌شوند چشمان خود را در نقطه نزدیکی متمرکز کنند. فرض اکثریت افراد به دلیل نزدیکی صفحه به چشم این است که اتفاقی مشابه به هنگام استفاده از هدست واقعیت مجازی میافتد. اما برخلاف این تصور، هدست‌ها دارای تنظیمات پیشرفته دیداری هستند که تصاویر را در فواصل دور و نزدیک شبیه‌سازی می‌کنند. بنابراین در هنگام استفاده از این هدست‌ها چشمان ما کارکرد طبیعی خود را خواهند داشت و برای داشتن تصویری واضح، چشمان خود را باید متناسب با فاصله تصویر متمرکز کنیم. حال این به این معنی است که ضرر بازی با هدست‌های واقعیت مجازی بسیار کمتر از مطالعه داشتن و بازی با گوشی موبایل است

بازگشت به لیست وبلاگ

Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/web/public_html/includes/head.php:110) in /home/web/public_html/pages/item-detail.php on line 137